شعری ناتمام ....

همان شبی که تو رفتی ز خانه، گل پژمرد

درون لانه قناری، غزل نخواند. افسرد

و قاب عکس تو کج شد ز ضجه های زمين

و خاطرات قشنگت، چنان مرا آزرد

که دفتری که برايت سروده بودم، سوخت

و طبع صاف و لطيفم شکست و هم تا خورد

م. کرمی "خرّم"

ايلام

آذر 1398